Kapandık Ve zaman hep gelip geçer. Döner dünya umarıszca. Günler izler birbirini, saatler amansız... Kış mevsimi gelince beyaza boyanır her yer, hayatlar da öyle. Bir yeni beyaz sayfa açar gibi bir yeni hayat gelir oturur düşlere.. Ve hiç uyanmak istemez insan. İşte böyle bir düşün kıyısında dolanırken buluyorum kendimi.

Bir adım daha atsam "sen" olacağım. Biraz geri çekilsem karanlıklarda. Sanki dokunsam tenine, kaybolacakmışsın da ondan uzanamıyorum ben sana. Dudaklarıma bir çocuğun gülümsemesi gizlenmiş, aklım hep havalarda. Bir gayret kalkıyorum ayağa ve bir an bile dönüp arkama bakmak gelmiyor içimden.

Elimde olsa, ellerini alıp sokacağım koynuma. Ve rüyalar da bazen gerçek olur diye düşünüyorum. Şimdi yanımda olsan diye geçiriyorum aklımdan, sesimi karıştırsam sesine. Uyusam saçlarında, gözlerimi ilk açtığımda ilk gözlerine baksam... Kelimeler bulsam sana, daha önce duyduklarına hiç benzemeyen, fısıldasam usulca kulağına. Dokunsam dudaklarına ve her taraf beyaza boyansa... İlkbahar koksa tüm şehir. Seni de alsam rüyalarımın içine, kaybolsak sonsuzlukta. Ah bir de mesafeler bu kadar uzak olmasa. Uzak olmasa kurulan hayaller... Sessizlik çınlamasa kulaklarımda. Böyle böyle düşünürken ben, karşında buluyorum kendimi. Bu ana kendimi defalarca hazırlamış olmam değiştirmiyor hiçbir şeyi. Öylece susuyorum. Susuyorum öylece ben ama, sanki sesimi duymuşsun da sen, kelimelerimi, gülümsüyorsun. Geceler hep kavuşur sabahlara. Benim de güneş vuruyor yüzüme, gözlerim ellerinde. Ellerimde bir parça hayal.. Ve hep böyle uzak olacak değil ya düşler...


Hayatımızın Fon Müziği Hep Aynı -
Gelecekteki Sevgiliye Mektup